Loslaten is een mooi woord dat je pas verstaat door ouder te worden, twee uitersten bij elkaar omdat loslaten nou net wordt geassocieerd met zot geweld, het tegenovergestelde van wat opvoeding oplegt. Afscheid nemen van valse verwachtingen of opgelegde, zogenaamd vaste waarden, totaal onbestaand uiteindelijk en het resultaat van perceptie, mijn tot nu toe grootste ontdekking in dit zielige bestaan. Alles is perceptie, mijn partner, mijn job of het niet meer beantwoorden aan het hebben van een omschreven job, mijn visie op de wereld, de visie van de wereld op mij. En hoe meer ik zoek des te meer ik tot de vaststelling kom dat alles loslaten de juiste oplossing is. Geen verwachtingen, geen loze beloftes, geen zware seksuele invullingen of achterlijke kerstboomdiscussies. Het leven vorm je zelf, in al zijn vrijheden. Het pijnlijke is dat je pas tot inzichten komt door fouten te maken of met volle kracht met je hoofd tegen de muur gesmeten te worden. Ik loop door de Liverpoolstraat langs Afrikanen, op losse kasseien alsof het rotsen zijn in Noorwegen, de geur van smeerolie en sproeivloeistof, 'gestolen' auto's op grote vrachtwagens naast het plaatselijke politiebureau, de euforische maar extreem destructieve architectuur van het machtigste architectenbureau van België (Jaspers-Eyers) overschouwt alle misérie zonder enige gêne. Brussel wekt een hele boel los in mij, en ik moet toegeven dat het dichter staat bij de realiteit dan de fucking beschermende klootzakkerij van het bedrijven steunend beleid in Antwerpen, of hoe pretpark Vlaanderen een realiteit wordt. Iedereen binnenkort naar Uplace voor enige sprankel van leven naast het leven in de Belgacomtoren.
Een plek voor iedereen!
Johny Eyers vertelt over de beleveniswaarde van de architectuur en de aandacht die aan duurzaamheid werd besteed bij de ontwikkeling van Uplace Brussels.
Uplace biedt belevenissen voor iedereen: kinderen, teenagers, jonge professionals, druk bezette ouders en actieve senioren!
mag ik U voorstellen, de man die gaat zeggen wat wij wensen in ons leven...
